زاغ سیاه

غم هم اگر ترکم کند تنهای تنها میشوم

باکره

تنها ترین شب را

در آغوش روسپی گذراند.

تا صبح بی صدا می گریست

بر سر تن سرد شبهایش

روسپی.

+ نوشته شده در دوشنبه سوم تیر 1387ساعت 0:15 قبل از ظهر توسط زاغ تنها |

من به خاکستر نشینی عادت دیرینه دارم

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

نوشته های پیشین