زاغ سیاه

غم هم اگر ترکم کند تنهای تنها میشوم

دل به دریا زدمُ راهِ دلم، کج کردم

همرهِ دل شُده ، با عقل کمی لج کردم

غافل از دل که رَهَش بندِ سَرابی بودُ

بی ثمر رهِ عَبَث ، دو روزه مُنتج کردم

+ نوشته شده در شنبه سوم فروردین 1387ساعت 5:28 بعد از ظهر توسط زاغ تنها |

من به خاکستر نشینی عادت دیرینه دارم

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

نوشته های پیشین